Welkom in Cleotiara’s hoekje

Welkom in Cleotiara’s hoekje
Welkom op mijn web-log. Hier plaats ik mijn gedachtes en gebeurtenissen. Hoop dat je er plezier mee zult hebben om te lezen. Wil je meer weten over mijn persoontje, klik dan hier.

Oh ja, reacties (oftewel krabbeltjes) zijn altijd welkom
Dit geldt natuurlijk ook voor mijn gastenboek

Tja, ik kreeg van sommigen al de vraag, waar zit je toch?? Nou dat is heeeeeeeel makkelijk uit te leggen. Ik heb namelijk een andere baan!!!!!! En wat voor een. Ik ben nu commercieel medewerkster bij een bedrijf op het gebied van reclame. Nu heb ik zelfs een eigen blad onder mijn beheer!!! Tis toch niet te geloven. In ieder geval, heb er nu bijna een week opzitten en heb het er onwijs naar mijn zin. Is voor de eerste keer dat ik kan zeggen dat ik een ontzettend leuke werkplek + werk heb gevonden. Ik heb er zo’n goed gevoel bij. Zoals gezegd leuke werkplek, leuke collega’s (zo gek als een deur) en het werk is ook zo leuk!!!!! Marjolijntje is nu dus ontzettend druk en helemaal blij. Dus als jullie niet zoveel meer van mij lezen, dan komt dat omdat ik 9 van de 10 keer dat ik thuis kom ontzettend moe ben van alle indrukken. Ik hoop dat jullie mij dit vergeven.

Nou dit was dinsdag al gebeurd, maar moet het even kwijt

Maandag, toen ik moest werken, wilde ik op mijn vaste plaats parkeren, je kan daar gratis parkeren. Kon niet, was afgesloten, dus zet hem een eindje verderop neer. Komt er een man naar me toe: als ik jou was zou ik hem hier niet neerzetten, want dan halen ze hem hier weg, op de parkeerplaats hierachter kan je voorlopig gratis parkeren. Dus ik daar naar toe en ja hoor, de boom stond open. Aan het einde van de dag kon ik hem dus ook gewoon gratis wegrijden.

Dinsdag weer hetzelfde probleem dus ik ga weer naar die andere parkeerplaats. De boom stond weer open. Einde van de dag kom ik de auto ophalen. Boom dicht. Dus ik stond in mezelf al te godveren. Ik stap in de auto, rijdt naar de boom toe en druk op het knopje. Na even wachten krijg ik een man aan de lijn. Het gesprek ging ongeveer als volgt:

hij: goedemiddag, zeg het maar
ik: ja ik kan niet uitrijden want ik heb geen kaartje
hij: hoe komt u er dan in
ik: nou vanmorgen stond de boom open en er is me gezegd dat ik hier gratis kon parkeren
hij: door wie is dat gezegd
ik: door die mannen die daar bezig zijn bij van manen, want daar parkeer ik altijd, maar die zijn er nu bezig
hij: en jij gelooft die bouwvakkers
ik verbaasd: ja, als mij dat gezegd wordt dan geloof ik dat ja, want gisteren was dat ook het geval
hij: ja maar gisteren waren de bomen van slag en vandaag is dat weer gerepareerd
ik: dat kan best zijn maar zo kan ik er niet uit
hij: dan moet je een kaartje kopen bij de kassa
ik: nou moet je eens goed luisteren, ik ga geen kaartje kopen bij de kassa voor een hele dag als mij gezegd wordt dat ik gratis kan parkeren en dat blijkt later niet zo te zijn, ik heb hier afgelopen vrijdag ook gestaan, toen heb ik wel betaald en toen bleek ook dat de boom open was dus ik vind dat je me nu wel door kan laten, zeker nu er zich een rij achter me vormt
hij: je moet gewoon een kaartje kopen bij de kassa en dan moet je maar gewoon achteruit rijden
ik: wat is dit verdomme nou voor een gezeik, dan hadden jullie maar een briefje op moeten plakken ofzo
hij: nu dus wil je dat ik je er gratis uit laat rijden, ik dacht het niet. en daarnaast, waar ga je morgen dan parkeren. Vanaf nu is het hier in de hele stad betaald parkeren, dus wil je hem morgen buiten de stad gaan zetten?
ik: nee, want morgen hoef ik niet te werken, dus parkeer ik ook niet hier
hij: (stil)….. en als je eten gaat halen dan moet je daar toch ook voor betalen
ik: nee, dat hoef ik ook niet want ik werk in een eettent
hij: (stil)…. je moet toch een kaartje gaan kopen bij de kassa, want ik kan je er niet uitlaten
ik: ik zie geen kassa’s
hij: daar en daar
ik: nou ik zie ze nog steeds niet maar ik word het zat, ik zal wel effe kijken

Goed, ik was op dit moment al goed chagrijnig en pissig en net op het moment dat ik er aan de andere kant een kaartje uit wilde trekken komt er een andere man aanrijden met precies hetzelfde probleem. En uiteindelijk werd hij wel doorgelaten

Ik superkwaad weer op die knop gedrukt en die man wilde geen commentaar geven. En toen kwam er op dat moment een vrouwtje aanrijden die wel een kaartje had en heb haar mijn probleem uitgelegd en zij was zo lief om naar de andere kant te rijden en voor mij een kaartje te halen zodat ik alsnog niet hoefde te betalen (dat hoeft niet het eerste kwartier). Ik heb haar heel vriendelijk bedankt en toen ik naar mijn auto liep kwam ik een vrouw tegen die ook hetzelfde probleem had en gelukkig was er ook iemand zo lief om voor haar een kaartje te halen.

Nou zeg ik je, dit is toch te belachelijk voor woorden? !@#(*^@*$& bureaucratie.

Jeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeej, ikke is vandaag 25!!!!!!!!

Josie is niet meer Vanochtend toen ik hem eten wilde geven en zijn antibiotica, toen zag ik dat zijn neus helemaal dicht zat, want ik hoorde hem al ‘snuiven’. Ik heb toen met wat water geprobeerd om dat open te krijgen, maar dat lukte niet. Ondertussen was Cor de dierenarts aan het bellen en we konden gelijk langskomen. Aangezien Cor al aangekleed was, hij als een gek ernaar toe. Ikke gauw aangekleed en ik er naar toe. Dierenarts vond dat Josie er naar omstandigheden toch nog redelijk goed uitzag. Zijn neusje beetje opengekregen en gelukkig kreeg hij weer wat beter lucht. Maar toch waarschuwde hij ons dat vandaag en morgen toch wel kritiek zouden zijn, aangezien hij zo afgezwakt was. We kregen het advies hem goed water te geven en zoveel mogelijk voeren.

Thuis aangekomen ik gelijk aan de slag. Maar hij voelde zo slap aan en hij likte niet meer aan het spuitje. Dus ik heb heel zachtjes met hem geknuffeld en hem lekker bij me gehouden. Heb hem toen even in het hok gezet, dacht dat ie misschien in zijn bekende omgeving zich iets fijner zou voelen. Paar keer bij hem wezen kijken en een uurtje later riep Cor me. Josie is aan het stuiptrekken!!!! Toen ik er kwam toen blies ie net zijn laatste paar adempjes uit. En hij was nog zo jong. Bijna anderhalf. Ons lief klein konijntje is niet meer. Snif….

UPDATE 25-04-2006:
Gisteren hebben we Josie begraven in de tuin bij mijn ouders. Mijn moeder heeft een viooltje op zijn grafje geplant. Moet wel zeggen dat het heel vreemd is dat Josie er niet meer is. Als je de kamer binnenkomt zeg je toch automatisch: He Joos!!!! We missen hem nu al heel erg…